با اشاره به تفاوت EQ و IQ اهميت EQ در رفتار و عملكرد سازماني افراد بيشتر نمايان خواهد شد: اولاً IQ تا حد زيادي غير اكتسابي و موروثي است در حاليكه نتايج پژوهش ها نشان مي دهد با دادن آموزش هاي لازم و فراهم كردن بستر تربيتي مناسب مي توان EQ افراد را ارتقا داد. ثانياً با توجه به اهميت روابط اجتماعي در سازمان ها بدون ترديد نقش EQ در موفقيت شغلي افراد پر رنگ تر است. امروزه گفته مي شود موفقيت هاي افراد در سازمان ها 80 % وابسته به EQ و تنها 20 % در گرو بهره مندي از IQ بالاست به عنوان مثال فردي با توانايي هاي منطقي و بهرة هوشي بالا كه نتواند احساساتش را كنترل كند يا روابط اجتماعي خوبي را بنا كند در محيط كاری اش با مشكل روبرو مي شود، ولي فردي با بهرة هوشي عادي و در عين حال برخورداري از EQ بالا با مديريت بر احساسات خود برانگيختگي ، همدلي و داشتن روابط اجتماعي مطلوب در سازمان با احتمال بيشتري مي تواند به جايگاه هاي بهتر و موفقتي هاي بيشتر دسترسي پيدا كند.